Serat Wedhatama
yaiku karya sastra Jawa gagrag anyar kang ngemu piwulang luhur babagan moral, budi pekerti, lan olah spiritual, dianggit dening KGPAA Mangkunegara IV. Secara etimologi, Wedhatama asale saka tembung wedha (ilmu/ajaran) lan tama/utama (becik/luhur), tegese ajaran babagan kautaman.
Tegese lan Isine Wedhatama:
Tegese Tembung: Wedha = ilmu pangerten/kawruh, Tama = becik/utama. Dadi, Wedhatama tegese kawruh utawa ilmu utama babagan kautaman.
Isi Utama: Wedhatama ngemot ajaran supaya manungsa nduweni budi pekerti luhur, waspada, mawas diri, lan ngedohi hawa nafsu kanggo nggayuh urip kang tentrem (manunggaling kawula gusti).
Struktur: Serat iki dumadi saka 5 pupuh tembang macapat yaiku: Pangkur, Sinom, Pocung, Gambuh, lan Kinanthi.
Tujuan: Minangka tuntunan urip (pedoman) kanggo ngolah rasa lan spiritual supaya dadi manungsa kang utama.